تبليغاتX
چل کلاغ -
Image and video hosting by TinyPic">

 

این قطعه، اسفند سال گذشته به جای بهاریه در وبلاگ آن روز من درج شد

 و چون امسال، بهار من قصد زود آمدن ندارد و من هم نمی دانم

کی می توانم بهاریه بنویسم لذا باز هم در نهایت بی شرمی و تکرار

دوباره آن را به روز می کنم امیدوارم بر من ببخشایید...

 

                             مثلا بهاریه!

 

آسمان،

 

لمیده در سینه کش ابر

 

و باران

 

شلاق می زند بر  یال زمین،

 

                         گرده خسته خاک

 

                                            و جوانبرگ های درخت

 

و هلاهل سختی ها

 

شرنگ می شود در شرابه شریان بشر.

 

***

 

چه شیرین تلخ می شویم ما

 

در این روزهای پایانی زمین!

 

که شهر را هم می تکانند

 

مادران و دخترکان و پسران

 

تا

 

گرد از رخساره خانه مردان برگیرند!

 

و عمو نوروز

 

برادر ناتنی همه پدران زمین

 

شریک شادکامی شکننده بشر باشد!

 

                                                        اسفند۸۵

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 15:43  توسط م.ملکوتی  |